Τι είναι τα nk-κύτταρα


Αντικείμενο μελέτης σε ένα νέο πεδίο της ανοσοθεραπείας όπως σε αυτοάνοσα ή καρκίνο
Ανοσοθεραπεία σημαίνει να αντιμετωπίζεις τον καρκίνο και άλλες ασθένειες όπως ιογενείς μολύνσεις, χρησιμοποιώντας τους ανοσολογικούς μηχανισμούς που ενισχύουν την ανοσία. Αυτό σαν ένα νέο πεδίο έρευνας παρουσιάζει πολύ ενδιαφέρον και έχει ένα υψηλό δυναμικό θεραπείας των αυτοάνοσων συνδρόμων, του καρκίνου (ή και του AIDS)

Μαχητές στον μικρόκοσμο που προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή.
Για να μας κρατήσουμε σε καλή κατάσταση υγείας, οι αιτίες ασθενειών όπως οι ιογενείς μολύνσεις και ο καρκίνος πρέπει να απομακρυνθούν προτού αναπτυχθούν και δυναμώσουν. Για το σκοπό αυτό η ανοσία πρέπει να ενισχυθεί για να προστατεύσει το σώμα από τους ξένους εισβολείς.

Τα αμυντικά κύτταρα της ανοσίας μας
Αν κοιτάξουμε πως αγωνίζονται τα ανοσοκύτταρα μέσα στο σώμα μας, όταν κάποιοι ξενιστές εισβάλουν, πρώτα αρχίζουν να τους επιτίθενται τα ουδετερόφιλα και τα μακροφαγοκύτταρα που τους εγκλωβίζουν και τους τρώνε και κατόπιν οι δολοφόνοι Τ κύτταρα επιτίθενται στα καρκινοκύτταρα.
Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από 60 τρισεκατομμύρια κυττάρων και σε αυτά περιέχονται ανοσοκύτταρα που προστατεύουν το σώμα από τους ξενιστές (ξένα σώματα) Υπάρχουν διαθέσιμοι περίπου 500 εκατομμύρια μαχητές σε ένα σώμα. Ακόμη, υπάρχουν διάφοροι άλλοι μικρομαχητές εκτός από τα ουδετερόφιλα και τα μακροφαγοκύτταρα. Τα Τ-λεμφοκύτταρα είναι οι κύριες μονάδες κρούσης καταλαμβάνοντας το 65% όλων των ανοσοκυττάρων.
Τα Β-κύτταρα καταλαμβάνοντας το 15% των ανοσοκυττάρων παίζουν ένα ρόλο στην αντίδραση αντιγόνου-αντισώματος και τέλος τα ΝΚ-κύτταρα (Natural Killers) κατέχοντας το 10% είναι υπεύθυνα για την φυσική ανοσία. Αυτά τα ανοσοκύτταρα, παράγονται όλα στο μυελό των οστών και κατόπιν αναπτύσσονται σε διάφορα όργανα, παίζοντας το καθένα ένα διαφορετικό ρόλο σαν μαχητής. Ειδικότερα ο θύμος αδένας είναι το σημαντικό όργανο όπου οι κύριες μονάδες κρούσης τα Τ-λεμφοκύτταρα “εκπαιδεύονται” σαν μαχητές. Παρόλα αυτά, με την πάροδο του χρόνου ατροφεί.

Πως τα ανοσοκύτταρα πολεμούν με τους ξένους εισβολείς;
Τα Τ-λεμφοκύτταρα, οι κύριες μονάδες κρούσης, δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τους ξενιστές από μόνα τους. Έτσι δεν αντιδρούν καθόλου. Η πρώτη αναγνώριση μιας ξένης ουσίας είναι καθήκον των Μακροφαγοκυττάρων. Τα Μακροφαγοκύτταρα δρουν γρήγορα για να τους εγκλωβίσουν μέσα στο κύτταρό τους και να τους αποικοδομήσουν ενζυματικά. Αυτό γίνεται για να μεταφερθεί η πληροφορία σχετικά με τις εισβαλόμενες ξένες ουσίες, στους Βοηθούς (helpers) Τ-λεμφοκύτταρα (Τ4). Υπάρχει μια “μη-αυτοαναγνωρίσιμη θέση” που καλείται αντιγόνο MHC στην επιφάνεια των Βοηθών Τ-λεμφοκυττάρων, και MHC των ιών, η οποία διαφοροποιείται όταν “αναγνωριστεί”.
Τα αντιγόνα που εμφανίζονται από τα Μακροφαγοκύτταρα, συλλαμβάνονται από τους “Υποδοχείς Αντιγόνου” των Βοηθών Τ-Λεμφοκυττάρων και οι ιογόνοι εισβολείς αναγνωρίζονται. Οι Βοηθοί Τ-Λεμφοκύτταρα τότε, ενεργοποιούν τους Δολοφόνους (Killers) Τ-Λεμφοκύτταρα (T8) εκκρίνοντας Ιντερλευκίνη-2. Τα ενεργοποιημένα Δολοφόνοι Τ-Λεμφοκύτταρα εκκινούν τις Λεμφοκίνες να επιτεθούν στην ξένη ουσία. Τα Β-κύτταρα επίσης ενεργοποιούνται για να απελευθερώσουν αντισώματα και αρχίσουν ανοσοαντιδράσεις.
Τα ΝΚ-κύτταρα (ΝΚ= Natural Killer=Φυσικοί φονείς) εντοπίστηκαν την δεκαετία του 1970. Υπήρχαν προτού διαφοροποιηθούν τα ανοσοκύτταρα. Παίρνει αρκετό χρόνο προτού τα Τ και Β-κύτταρα αρχίσουν να αντιδρούν εναντίον των ξένων εισβαλομένων ουσιών. Από την άλλη τα ΝΚ-κύτταρα αρχίζουν να τους επιτίθενται ανεξάρτητα, χωρίς περίπλοκες διαδικασίες. Αυτός είναι ο λόγος που τα ΝΚ-κύτταρα θεωρούνται σημαντικά για την προστασία του ανθρώπινου σώματος, ιδιαίτερα από τον καρκίνο. Τα ΝΚ-κύτταρα έχουν μεγάλο πυρήνα σε σχήμα καρδιάς. Καλείται “κόκκος” και είναι ένα όπλο να σκοτώνεις ξένους εχθρούς. Προτού ενεργοποιηθούν, δεν υπάρχουν “κόκκοι” και τα ΝΚ-κύτταρα δεν μπορούν να σκοτώσουν εισβολείς χωρίς τα όπλα τους. Ανεξάρτητα από τον αριθμό και την ποιότητα των μαχητών, τα μη ενεργοποιημένα ΝΚ-κύτταρα δεν έχουν χρήση. Οι “κόκκοι” είναι με άλλα λόγια οι σφαίρες του πιστολιού.

Η επίθεση των ΝΚ-κυττάρων εναντίων των καρκινοκυττάρων ξεκινά με την ανεξάρτητη αναγνώριση των καρκινοκυττάρων και στη συνέχεια σύνδεση με αυτά, όταν ο “κόκκος” από τα ΝΚ-κύτταρα απελευθερώνεται για να καταστρέψει τα κύτταρα του καρκίνου μέσα σε 5 λεπτά. Οι “κόκκοι” κολλούν στην επιφάνεια του καρκινοκυττάρου και δημιουργούν πάνω σε αυτή οπές. Το εξωτερικό υγρό εισέρχεται στο κύτταρο του καρκίνου μέσα από αυτές τις οπές προκαλώντας τον θάνατό του. Αρκετά ΝΚ-κύτταρα μπορεί να μάχονται εναντίον του κυττάρου του καρκίνου την ίδια στιγμή. Ένα ΝΚ-κύτταρο μπορεί να επιτίθεται σε δύο κύτταρα καρκίνου την ίδια στιγμή. Μόλις το καρκινοκύτταρο εξοντωθεί, το ΝΚ-κύτταρο ξεκινά επίθεση σε άλλα. Με αυτό τον τρόπο, ένα ΝΚ-κύτταρο καταστρέφει τα κύτταρα του καρκίνου το ένα μετά το άλλο.
Η σχέση ανάμεσα στα ΝΚ-κύτταρα και στον καρκίνο είναι σαν ένα παιχνίδι πολέμου ανάμεσα στη γάτα και τα ποντίκια. Τα δυνατότερα ΝΚ-κύτταρα μπορούν να καταστρέφουν τα κύτταρα του καρκίνου. Αντίθετα τα κύτταρα του καρκίνου θα μπορούσαν να επιτεθούν στα ΝΚ-κύτταρα αν αυτά ήταν πιο αδύναμα. Θα μπορούσαμε να τον ονομάσουμε “πόλεμο κυττάρων”. Στο ανθρώπινο σώμα τέτοιοι “πόλεμοι κυττάρων” ανάμεσα σε ανοσοκύτταρα και ουσιών εισβολέων διαρκούν συνέχεια. Όταν η δική μας ανοσία καθίσταται για κάποιο λόγο αδύναμη, θα νικηθούμε κατά τον “πόλεμο των κυττάρων” και σαν αποτέλεσμα θα ασθενήσουμε.

Πως θα κρατήσουμε την ανοσία σας σε υψηλά επίπεδα;
Για να νικήσουμε τον πόλεμο και να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από την κατάπτωση σε ασθένεια, πρώτα από όλα πρέπει με κάθε μέσο να απομακρύνουμε κάθε παράγοντα που μπορεί να μας μειώσει την ανοσία. Το άγχος έχει δυνατή επίδραση στο ανοσοποιητικό σύστημα και καλός καθημερινός έλεγχος του άγχους είναι πολύ σημαντικός. Για παράδειγμα η δράση ενός ΝΚ-κυττάρου, ενός ανοσοκυττάρου ενός ποντικιού κρατημένου σε ένα υπερπληθυσμικό κλουβί, μειώνεται κάτω από το ένα τρίτο. Ένας σπουδαστής που ετοιμάζεται για μια εξέταση ή ένας ασθενής σε ένα νοσοκομείο έχει μια μειωμένη ανοσία λόγω του άγχους. Η ανοσία χειροτερεύει με την ηλικία. Το μέγιστο σημείο εμφανίζεται κατά το 18-22 έτος ενός ανθρώπου. Στην ηλικία των 40 (εκκίνηση της ηλικίας των καρκίνων), η ανοσία κάποιου φτάνει τα μισά και συνεχίζει να μειώνεται μετά από εκεί.
Η γήρανση της ανοσίας μας είναι φυσικό επακόλουθο. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να διορθώνουμε την ανοσία μας κρατώντας την σε υψηλά επίπεδα. Εκτός από την φυσική γήρανση, πολλοί ακόμη παράγοντες μειώνουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα γύρω μας. Η μόλυνση του αέρα, το κάπνισμα, η έκθεση σε κάποιου τύπου χημικά στην εργασία σου για μεγάλο διάστημα, η μείωση της σωματικής άσκησης σε μια μηχανοκινούμενη κοινωνία, κλπ.
Όσο η παροιμία “Τρόφιμο το Φάρμακό σου” υπάρχει, μια σωστή δίαιτα βοηθά να διορθώσεις και να ενισχύσεις την ανοσία σου. Η σύγχρονη δίαιτα (στην καλοταϊσμένη εποχή μας) μας βάζει σε ένα τέτοιο περιβάλλον γεμάτο παράγοντες που καθιστούν την ανοσία αδύναμη. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται πρόσθετα τροφίμων, έτοιμα, γρήγορα και στιγμιαία φαγητά και λοιπά.

Αραβινοξυλάνη και ανθρώπινη ανοσία.
Η Αραβινοξυλάνη είναι μια ενεργός διαιτητική ίνα εκχειλισμένη από πίτουρο ρυζιού. Σε χορήγηση Αραβινοξυλάνης λαμβάνει χώρα σημαντική αύξηση στη δράση ΝΚ-κυττάρων. Στην πιο σύντομη περίπτωση, αύξηση αναγνωρίστηκε μια βδομάδα μετά την εκκίνηση της χορήγησης. Τέτοια αύξηση δεν αφορά μόνο τα ΝΚ-κύτταρα αλλά και τη δράση Τ-Λεμφοκυττάρων καθώς και τη δραστικότητα των Β-κυττάρων.
Σε μελέτες συγκρίνουσες την εξάπλωση των λεμφοκυττάρων, ο αριθμός των Λεμφοκυττάρων τριπλασιάστηκε στις καλλιέργειες 3 ημερών με Αραβινοξυλάνη σε σύγκριση με τον αριθμό των Λεμφοκυττάρων καλλιεργημένων χωρίς αυτή στην ίδια περίοδο χρόνου. Αυτό είναι ένα από τα αποτελέσματα της Αραβινοξυλάνης που βοηθά την έκκριση Ιντερφερόνης-γ στο ανθρώπινο σώμα, η σύνθεση της οποίας ενεργοποιεί και άλλα ανοσοκύτταρα στην ίδια περίοδο χρόνου.