Πως τα κύτταρα της ανοσίας μας πολεμούν τους ξένους εισβολείς

Τα Τ-λεμφοκύτταρα ως κύριες μονάδες κρούσης, δεν αντιδρούν άμεσα, διότι αδυνατούν να αναγνωρίσουν τα ξένα σώματα από μόνα τους. Η πρώτη αναγνώριση μιας ξένης ουσίας είναι καθήκον των Μακροφάγων κυττάρων, τα οποία δρουν γρήγορα εγκλωβίζοντάς τα στο κύτταρό τους αποικοδομώντας τα ενζυματικά.

Με τον τρόπο αυτό μεταφέρεται η πληροφορία για τις εισβαλόμενες ξένες ουσίες στους Βοηθούς (helpers) Τ-λεμφοκύτταρα (Τ4), στην επιφάνεια των οποίων υπάρχει μια “μη-αυτοαναγνωρίσιμη θέση” (αντιγόνο MHC) η οποία διαφοροποιείται μόλις “αναγνωριστεί”.

Τα αντιγόνα που εμφανίζονται από τα Μακροφάγα, συλλαμβάνονται από τους “Υποδοχείς Αντιγόνου” των Βοηθών Τ-Λεμφοκυττάρων και οι εισβολείς αναγνωρίζονται. Οι Βοηθοί Τ-Λεμφοκύτταρα τότε, ενεργοποιούν τους Δολοφόνους (Killers) Τ-Λεμφοκύτταρα (T8) εκκρίνοντας Ιντερλευκίνη-2 και εκκινώντας Λεμφοκίνες για να επιτεθούν στην ξένη ουσία. Παράλληλα τα Β-κύτταρα ενεργοποιούνται απελευθερώνοντας αντισώματα και αρχίζοντας ανοσοαντιδράσεις.

Η παραπάνω διαδικασία παίρνει αρκετό χρόνο προτού τα Τ και Β-κύτταρα αρχίσουν να αντιδρούν εναντίον των ξένων ουσιών, ενώ την ίδια στιγμή, τα ΝΚ-κύτταρα έχουν αρχίσει να επιτίθενται ανεξάρτητα, χωρίς περίπλοκες διαδικασίες. Αυτός είναι ο λόγος που τα ΝΚ-κύτταρα θεωρούνται σημαντικά για την προστασία του ανθρώπινου σώματος, ιδιαίτερα από τον καρκίνο. Τα ΝΚ-κύτταρα έχουν μεγάλο πυρήνα σε σχήμα καρδιάς ο οποίος καλείται “κόκκος” και είναι το όπλο τους ενάντια στα ξένα κύτταρα, ενώ προτού ενεργοποιηθούν δεν υπάρχουν “κόκκοι”, και τα ΝΚ-κύτταρα δεν μπορούν να καταστρέψουν εισβολείς.

Ανεξάρτητα από τον αριθμό και την ποιότητα τους, τα μη ενεργοποιημένα ΝΚ-κύτταρα δεν έχουν χρήση. Οι “κόκκοι” είναι με άλλα λόγια οι σφαίρες του πιστολιού. Η επίθεση των ΝΚ-κυττάρων εναντίων των καρκινοκυττάρων ξεκινά με την ανεξάρτητη αναγνώριση τους και στη συνέχεια σύνδεσή τους με αυτά, όπου ο “κόκκος” απελευθερώνεται για να τα καταστρέψει μέσα σε 5 λεπτά. Οι “κόκκοι” κολλούν στην επιφάνεια του καρκινοκυττάρου και δημιουργούν πάνω σε αυτή οπές, όπου μέσα από αυτές, το περιβάλλον υγρό εισέρχεται στο κύτταρο του καρκίνου προκαλώντας τον θάνατό του.

Αρκετά ΝΚ-κύτταρα μπορεί να μάχονται εναντίον ενός κυττάρου καρκίνου την ίδια στιγμή, ενώ ένα ΝΚ-κύτταρο μπορεί να επιτίθεται σε δύο διαφορετικά. Μόλις το καρκινοκύτταρο εξοντωθεί, το ΝΚ-κύτταρο ξεκινά επίθεση σε άλλα, καταστρέφοντάς τα το ένα μετά το άλλο.

Σχολιάστε